Η ώρα της αλήθειας για την κεντροαριστερά: 8 προτάσεις + 3 αρχές από το Δίκτυο Π80
Thursday, 18 October 2012 15:21
AddThis Social Bookmark Button
Last Updated on Sunday, 04 November 2012 23:55
 
Επικήδειος των λέξεων
Wednesday, 03 October 2012 10:29
AddThis Social Bookmark Button

(Γράφει ο Γιώργος Πίτσος)

 

Προσπαθώ να βάλω δυο σκέψεις στο χαρτί. Τα άρθρα σκουντάνε τα ρήματα, τα επίθετα γυρίζουν την πλάτη στα ουσιαστικά. Δεν βγαίνει νόημα. Γράφω, σβήνω και η οθόνη αναβλύζει φορμόλη. Πεθαμένες λέξεις.

 

Ανασύσταση , ανασύνθεση, ανασυγκρότηση. Ανάθεμα κι αν σημαίνουν κάτι όλα τούτα. Κι όταν εκφέρονται απο λερωμένα χείλη ακόμα χειρότερα. Αυτοί που σε χρόνο ρεκόρ για τα ιστορικά δεδομένα διέλυσαν, εκμεταλλεύτηκαν, λοιδωρησαν και προσποριστηκαν κάθε συλλογικό κεκτημένο, τις συκοφαντούν εν τοις πράγμασι.

 

Κεντροαριστερά, σοσιαλδημοκρατία, εκσυγχρονισμός. Να βάλουμε το λύκο να φυλάει τα πρόβατα δηλαδή. Εχουν όλα ειπωθεί. Κι είναι τόσο, μα τόσο τραγικά κενά. Οι κήρυκες της νέας αλλαγής δίνουν αγώνα τιτάνειο για να συντηρήσουν τις υπάρχουσες ισορροπίες που θα τους κρατήσουν στα ηνία των μελλοντικών εξελίξεων. Οι θύτες προβάρουν την λεοντή του σωτήρα. (Μην ξαφνιαστουμε αν ακουστεί πως " ήρθε η ώρα των καραμανλοσημιτηδων ".)

 

Εκσυγχρονισμός , μεταρρυθμίσεις, ανανέωση. Ήμουνα νιος και γέρασα με τα πεπραγμένα της γενιάς του Πολυτεχνείου, της γενιάς της αλλαγής κι άλλα ένδοξα golden boys και πανεπιστημιακούς κήνσορες. Νισάφι πια με την μονομανή αυθεντία. Όσο βασιλεύουν οι κρατικο-συνδικαλιστές, το τραίνο της προόδου θα μένει κολλημένο στις ράγες του αδαμάντινου ΟΣΕ (σε όσες δεν έκλεψαν ακόμα οι Ρομά και οι υπεργολαβοι του).

 

Συλλογικότητα, αγώνες, συνευθύνη. Βασικές αρχές της προοδευτικής παράταξης. Όλοι έχουμε τη φωλιά μας χεσμένη. Εξακολουθούμε να κοινωνικοποιούμε τις ευθύνες μας επιδιώκοντας να ιδιωτικοποιήσουμε κάθε πιθανό όφελος. Αγανακτισμένοι φοροδιαφεύγοντες.

 

Έτσι είναι αν έτσι νομίζετε. (Λουιτζι Πιραντελλο). Ερμηνεύουμε τα πάντα υποκειμενικά. Ακόμη και τη δημοκρατία. Χιλιάδες παραδείγματα. Οι φαρμακοποιοί δεν δίνουν φάρμακα εκβιάζοντας. Στα συρτάρια τους όμως στιβάζονται χιλιάδες βιβλιάρια ασφαλισμένων που χρησιμοποιούσαν για παράνομες συνταγογραφήσεις. Οι δημόσιοι υπάλληλοι, που πληρώνονται απο τους φορολογουμένους δεν δέχονται αξιολόγηση. Ο ΟΣΕ καθημερινά υπερχρεώνεται αλλά οι κλειδούχοι καλύτεροι από πυρηνικούς επιστήμονες. Οι τράπεζες , πάντα κερδοφόρες, στραγγαλίζουν με ληστρικά επιτόκια την αγορά. Ο πρόεδρος του κοινοβουλίου μας απειλεί με τα αχαμνά του. Τα κόμματα χρωστάνε ένα σκασμό λεφτά, αλλά δεν ενημερώνουν που και πως ξοδεύτηκαν. Οι χρυσαυγίτες εφαρμόζουν την δημοκρατία με το στυλιάρι.

 

Πρέπει να πάμε παρακάτω. Χωρίς πολλά λόγια. Οχι άλλες αμφίσημες, πλουμιστές λέξεις. Απλές, κοινές παραδοχές.

 

Νέο πολιτικό σύστημα. Άμεσα αντιπροσωπευτικό με δυο θητείες παντού για όλους. Οι πολιτικοί του σήμερα είναι ήδη παρελθόν. Νέοι άνθρωποι , νέες καινοτόμες ιδέες.

 

Πως θα γίνει αυτό? Υπάρχει η αναγκαιότητα ενός νέου πολιτικού σχηματισμού. Μια ανοιχτή, χωρίς αποκλεισμούς και ηγεμονισμούς, κατ αρχήν συνεύρεση. Θες να το πεις ανοιχτό συνέδριο αρχών? -καλώς. Μην ξεχνάς όμως τα παραπάνω. Όχι αφαιρετικές μπουρδολογιες. Λόγια σταράτα. Σχέδιο με συγκεκριμένα βήματα. Ένα, δύο , τρία. Για την ανάπτυξη, την οικονομία, το πολιτικό σύστημα, την δίκαιη κατανομή.

 

Στρατηγικός στόχος μια Δημοκρατία Αρχών.

 

Η κοινωνία πρέπει να ξεκολλήσει. Ας σηκώσουμε το μερίδιο της αυριανής μέρας που μας αναλογεί.

 

Γιώργος Πιτσος (Π 80).

 

Last Updated on Friday, 02 August 2013 13:27
 
Κυβέρνηση Σαμαρά: Πίσω ολοταχώς (με αφορμή την απορρύθμιση των ΑΕΙ)
Wednesday, 01 August 2012 11:00
AddThis Social Bookmark Button

Πριν από 1 χρόνο ψηφίστηκε ο νόμος 4009/2011. Το νέο θεσμικό πλαίσιο για την Ανώτατη Εκπαίδευση, από την τότε Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Στα μάτια της Ελληνικής κοινωνίας, ο νόμος αυτός ήταν η έμπρακτη απόδειξη πως όταν οι πολιτικές δυνάμεις του Τόπου θέλουν, μπορούν να προχωρήσουν σε τολμηρές τομές και συγκρούσεις με ισχυρές συντεχνίες προς όφελος του πολίτη. Ήταν η έμπρακτη απόδειξη πως το ΠΑΣΟΚ υπηρετούσε τις ανάγκες αλλαγών των κοινωνικών, οικονομικών κι εκπαιδευτικών δομών της χώρας μας. Το μεγαλύτερο, βέβαια, όφελος ήταν η σύγκρουση μεταξύ των υπέρμαχων της συντήρησης και των υπέρμαχων των μεταρρυθμίσεων τόσο εντός των Πανεπιστημίων και των ΤΕΙ, όσο και στο εσωτερικό της κοινωνίας. Ήταν άλλωστε η σημαντικότερη νομοθετική πρωτοβουλία σύγκρουσης με μια πολύ ισχυρή και κλειστή συντεχνία, τους Πανεπιστημιακούς. Όσοι στηρίξαμε τη συγκεκριμένη πρωτοβουλία συγκρουστήκαμε με:
- Τα κλειστά κυκλώματα των Πανεπιστημίων και των ΤΕΙ. Που αν δεν είσαι μέλος τους δεν μπορείς να γίνεις ούτε εργαστηριακός συνεργάτης.
- Την κομματική εξάρτηση μέσα από τις παραδοσιακές δομές των φοιτητικών παρατάξεων.
- Τη σπατάλη του δημοσίου χρήματος μέσα από αυθαίρετες αποφάσεις διοικήσεων Ιδρυμάτων.
- Την πελατειακή αντίληψη των διευθετήσεων στο μοίρασμα της οικονομικής πίτας των Ιδρυμάτων.
- Την αυθεντία των Καθηγητών που εκμεταλλεύτηκαν με τον χειρότερο τρόπο τις διατάξεις των «προοδευτικών» νόμων 1268/1982 και 1404/1983 για να πλουτίσουν εύκολα, εφαρμόζοντας τους όπως νομίζουν.

Συγκρουστήκαμε με αυτά αλλά και με το εξής ένα και σημαντικότερο: Τη χρεοκοπημένη νοοτροπία που μας οδήγησε ως εδώ. Τη χρεοκοπημένη νοοτροπία της πλασματικής ευμάρειας. Τη νοοτροπία του παραλογισμού πως η Εκπαίδευση είναι ανεξάρτητη από το παραγωγικό μοντέλο της χώρας.

Έναν χρόνο μετά έχουμε μια νέα μεταρρύθμιση, αυτή τη φορά για την απορρύθμιση της προηγούμενης. Η ακύρωση συγκεκριμένων διατάξεων του νόμου και η εισαγωγή νέων όπως:
- Η αποσύνδεση της εφαρμογής του νόμου και η εκλογή των Συμβουλίων από τη χρηματοδότηση των Ιδρυμάτων.
- Η ριζική αλλαγή της ανάδειξης των Κοσμητόρων με την παράλληλη κατάργηση της Διεθνούς προκήρυξης για τη θέση αυτών.
- Η δυνατότητα των νυν πρυτάνεων να ολοκληρώσουν τις θητείες τους.
- H επαναφορά των Τμημάτων και η ουσιαστική κατάργηση της διεπιστημονικότητας που διασφαλιζόταν με την εισαγωγή του φοιτητή σε Σχολή κι όχι σε Τμήμα

Επιχειρούν την αποδόμηση του Νόμου για τα ΑΕΙ στο νέο πλαίσιο διευθετήσεων μεταξύ πολιτικών και συντεχνιών. Είναι η συμβολική εκ νέου καθυπόταξη του πολιτικού συστήματος στους κάθε λογής -όπουλους (Φωτόπουλους, Μυλόπουλους, Λυμπερόπουλους κ.α.). Είναι η αποδόμηση της γενικότερης πολιτικής των αλλαγών και των μεταρρυθμίσεων. Η απόδειξη πως τα κόμματα και οι πολιτικοί που συναποτελούν την κυβέρνηση Σαμαρά, μπροστά στις φωνασκίες του ΣΥΡΙΖΑ, επιλέγουν το δρόμο της ευκολίας που μας οδήγησε στο σημερινό αδιέξοδο. Τον δρόμο των οριζόντιων περικοπών μισθών και συντάξεων κι όχι αυτόν της σύγκρουσης με κατεστημένα και συντεχνίες. Τέλος, οδηγούν στην καλλιέργεια της ψευδαίσθησης πως οι οποιεσδήποτε αλλαγές δεν αφορούν όλους αλλά όσους βολεύονται από αυτές. Άρα είναι επιλεκτικά εφαρμόσιμες. Για όλα τα παραπάνω, πιστεύουμε πως οι μεταρρυθμιστικές δυνάμεις δεν μπορούν και δεν πρέπει να μείνουν βουβές. Πιστεύουμε πως πρέπει να υπερασπίσουμε όλοι προοδευτικές αλλαγές που έγιναν τα προηγούμενα χρόνια και πάνω από όλα την προσωπική και πολιτική μας αξιοπρέπεια. Καλούμε τους νέους βουλευτές του Ελληνικού Κοινοβουλίου να αναλογιστούν την ψήφο τους στις συγκεκριμένες αλλαγές, που οδηγούν την εκπαίδευση ολοταχώς πίσω. Και να ψηφίσουν με ορίζοντα το αύριο της κοινωνίας κι όχι το χθες των διευθετήσεων.

ΝΕΟΙ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΤΕΣ / Π80

Last Updated on Wednesday, 01 August 2012 11:49
 
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ των κινήσεων πολιτών: «Κοινωνικός Σύνδεσμος», «Μπροστά», «Νέοι Μεταρρυθμιστές», «Π80», «Πολιτεία 2012» και «Πρωτοβουλία Β». Μετά τις εκλογές: Ανασύνταξη της χώρας για έξοδο από τη κρίση
Thursday, 12 July 2012 15:39
AddThis Social Bookmark Button

Οι πρόσφατες εκλογές ήταν μια νίκη υπό προϋποθέσεις των δυνάμεων που έχουν σταθερό ευρωπαϊκό προσανατολισμό.  Οι τελευταίες πολιτικές εξελίξεις και η κυβέρνηση που σχηματίστηκε ανοίγουν μια νέα περίοδο κυβερνητικών συνεργασιών και νέων δυνατοτήτων για ουσιαστικές αλλαγές στο πολιτικό σύστημα.
Οι περισσότεροι πολίτες με την ψήφο τους ζήτησαν την προώθηση αναπτυξιακών και κοινωνικών πολιτικών και των αναγκαίων διαθρωτικών αλλαγών για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης, με την Ελλάδα μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στο ευρώ. Ταυτόχρονα απέρριψαν τις αδιέξοδες πολιτικές λιτότητας, ύφεσης και οριζόντιων περικοπών.
Ωστόσο, η σύνθεση της νέας κυβέρνησης θα μπορούσε να ανταποκρίνεται καλύτερα στις περιστάσεις και στις προσδοκίες, γεγονός που θα μετρίαζε τις αρρυθμίες που ήδη παρουσιάζει. Επιπροσθέτως, η προγραμματική συμφωνία των τριών κομμάτων που τη συγκροτούν είναι γενικόλογη και σε μεγάλο βαθμό γεννά αμφιβολίες για τη δυνατότητα υλοποίησής της στις σημερινές συνθήκες στενότητας. Οι αναγκαίες προσαρμογές και εξειδικεύσεις του κυβερνητικού έργου θα πρέπει να αποτελέσουν άμεση προτεραιότητα προκειμένου να αποφευχθούν δυσλειτουργίες και «φυγόκεντρες» τάσεις, την ίδια στιγμή που τα προβλήματα οξύνονται και οι αλλαγές και οι εξελίξεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση τρέχουν χωρίς εμάς.
Η κυβέρνηση θα πρέπει να αναπτύξει γρήγορα σχέση εμπιστοσύνης με τους πολίτες και να αφήσει πίσω της τα στοιχεία λαϊκισμού, παλαιοκομματικές πρακτικές και τις πρακτικές του «φτωχού συγγενή και επαίτη» για τη διεκδίκηση νέων διευκολύνσεων από την ΕΕ, πριν αποκαταστήσει έμπρακτα την αξιοπιστία της χώρας στο εξωτερικό. Αντίθετα, οφείλει να εξαγγείλει άμεσα ένα σχέδιο αντιμετώπισης του μεγάλου διαρθρωτικού προβλήματος στο κράτος και στο αναπτυξιακό μας μοντέλο. Να απευθυνθεί στις δημιουργικές δυνάμεις για μια εθνική συνεννόηση σε ένα Σχέδιο Ανάπτυξης με χρονικό ορίζοντα το 2020.  Χωρίς πειστική εθνική πρόταση και χωρίς την εφαρμογή της, δεν θα αποκαταστήσουμε τη θέση μας ως ισότιμου εταίρου στην ΕΕ,  χάνοντας τη δυνατότητα αξιοποίησης των νέων ευρωπαϊκών συμφωνιών αλλά και των νέων χρηματοδοτήσεων για την ανάπτυξη. 
Στο πλαίσιο αυτό, εκκρεμεί η διαμόρφωση της νέας πολιτικής πρότασης- απάντησης των δυνάμεων του χώρου του Ευρωπαϊκού Δημοκρατικού Σοσιαλισμού με όρους σύγχρονους και συμμετοχικούς. Ο διάλογος μέσα και έξω από τα κόμματα του χώρου, με τη συμμετοχή πολιτικών κινήσεων, ομάδων και προσωπικοτήτων, έχει αρχίσει και πρέπει να προχωρήσει γρήγορα, χωρίς περιχαρακώσεις και προκαταλήψεις. Οι 6 κινήσεις, θεωρώντας επιτακτικό το αίτημα για την προγραμματική σύγκλιση και ανασυγκρότηση του κεντροαριστερού χώρου, αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες και συμμετέχουν στο διάλογο που αναπτύσσεται, με την πεποίθηση πως δεν υπάρχει χρόνος για χάσιμο.
12 Ιουλίου 2012

Last Updated on Thursday, 12 July 2012 15:41
 
Δημοκρατική Παράταξη με νέα θεμέλια
Tuesday, 03 July 2012 07:45
AddThis Social Bookmark Button

(ΤΟΥ ΘΟΔΩΡΟΥ ΤΣΙΚΑ*) Οι τρέχουσες πολιτικές εξελίξεις που ακολούθησαν μετά τα αποτελέσματα των τελευταίων εκλογών, δε μπορεί παρά να σημάνουν συναγερμό για όσους ενδιαφέρονται για το μέλλον του προοδευτικού χώρου. Πρέπει να οδηγήσουν στην απαρχή διεργασιών βαθιάς αναμόχλευσης του δημοκρατικού σοσιαλιστικού χώρου, της ανανεωμένης σοσιαλδημοκρατίας και της ευρωπαϊστικής Κεντροαριστεράς. Στην εκκίνηση μιας διαδικασίας επανιδρυτικού χαρακτήρα, ανασύστασης και ανασύνταξης των σύγχρονων προοδευτικών δυνάμεων της χώρας σε νέα βάση.

Είναι βεβαίως απαραίτητο, οι κινήσεις που θα γίνουν, να αφορούν τις δυνάμεις που σήμερα είναι οργανωμένες στο ΠΑΣΟΚ. Εξάλλου το ΠΑΣΟΚ αποτελεί αντικειμενικά τον «κορμό» του χώρου, έχει επισήμως αρχίσει τις σχετικές διαδικασίες και επιθυμεί ισότιμους συνομιλητές. Αλλά, αυτό δεν αρκεί. Θα ήταν χρήσιμο να αγκαλιάσει αυτές τις πρωτοβουλίες κάθε πολίτης και συλλογικό σχήμα, από το φιλελεύθερο Κέντρο ως την δημοκρατική και οικολογική Αριστερά, που ενδιαφέρεται για τους ίδιους στόχους. Επίσης είναι σημαντικό, ζωντανές δυνάμεις της κοινωνίας να αξιοποιήσουν τη δυνατότητα έτσι ώστε να συμβάλουν σε μια αφετηρία αναγέννησης της δημοκρατικής–προοδευτικής παράταξης.

Μέσα από αυτές τις διαδικασίες πρέπει, αφενός μεν, να αξιοποιηθούν θετικές κατακτήσεις που προήλθαν από μεταρρυθμιστική πνοή και σύγχρονες τομές και, αφετέρου, να απορριφθούν αναχρονιστικές αντιλήψεις, αλαζονικές συμπεριφορές και «καθεστωτικές» πρακτικές. Οι διεργασίες αυτές μπορούν να ωθήσουν σε ένα κίνημα ανανέωσης, ριζικών αλλαγών και νεωτερισμών, σε τολμηρές επιλογές και προγραμματική ευρηματικότητα, καθώς και στη διαμόρφωση συνεκτικού πολιτικού σχεδίου για μια νέα προοδευτική διακυβέρνηση της χώρας. Κυρίως, όμως, απαιτείται να οδηγήσουν σε μια προγραμματική, ηθική και αξιακή επαναθεμελίωση του ΠΑΣΟΚ, της Δημοκρατικής Παράταξης και της ευρύτερης Κεντροαριστεράς.

Το ζήτημα δεν είναι να εφεύρουμε -μόνο- μια νέα οργανωτική φόρμα, που απλώς θα αθροίσει έτοιμες δυνάμεις. Η ανασυγκρότηση πρέπει να είναι το πείραμα μιας στρατηγικής στροφής. Μια πρωτότυπη προσπάθεια ανασύνθεσης και σύγκλισης, που απαιτεί αλλά και διευκολύνει την ιστορική αυτογνωσία και την αυτο-μεταρρύθμιση των δυνάμεων που θα συμμετάσχουν. Είναι μια υπόθεση που θα απαιτήσει προσφορά χρόνου, πνευματικό μόχθο και θαρραλέες πολιτικές πρωτοβουλίες.

* Ο Θόδωρος Τσίκας είναι πολιτικός επιστήμονας-διεθνολόγος, μέλος της Γραμματείας του Τομέα Τύπου και ΜΜΕ του ΠΑΣΟΚ

Last Updated on Tuesday, 03 July 2012 07:48
 
<< Start < Prev 1 2 3 4 5 6 7 Next > End >>

Page 2 of 7